گل یاس
يازدهم ذيقعده روز ولادت هشتمين اختر تابناک ولايت, عالم ال محمد, امام علي ابن موسي الرضارابه تمامي دوستداران و شيعيان ان حضرت تبريک مي گوييم.وازخداي مي خواهِم که دراين روزبزرگ به برکت اين وجود نوراني تمامي رهجويان حقيقت را به سرمنزل مقصود برساند.
بر همه شما تبريك....
اي نخست هميشگي يكتا آفتاب قديمي ي دنيا
سيب سرخ بهشت پيغمبر يك سبد ياس بر جمال شما
ابتدايت هميشه نا معلوم انتهاي تو نيز نا پيدا
راستي گر نباشي اي بانو چه غريب است حرفهاي خدا
خانه ات پايتخت اين عالم حجت من حديث سبز كسا
فاطمه اي فرشته خيرات بر تو و خاندان تو صلوات
چشمهايت ستاره مي بارد مثل خورشيد روشني دارند
نور ماه و ستاره و خورشيد چقدر پيش چشم تو تارند
جلوه كردي و از مكان خودت آمدي وفرشته ها دارند ...
از بلندا ي عرش تا مكه سر راه تو ياس مي كارند
آمدي و تمام هر چه كه هست به مقام تو سجده مي آرند
اي خداوندي تجسم ماكعبه بي نشان مردم ما
صبح روز نخست ريخته اند جاي انگور سيب در خم ما
سوره ي مكي رسول خدا نذر چشمانتان تبسم ما
بامتان پشت بام جبرا ئيل خانه ات آسمان هفتم ما
گردش مهربان اين دستاس آرد داري براي گندم ما
تو فرادا تو فرد تو تو حيد تو مساوي سيزده خورشيد
تو همان سيب روشني كه ازل از درخت خدا پيمبر چيد
تو رسولي ولي به طرز دگر مرتضايي ولي به شكل جديد
معجر روشن تو هجده سال به خودش رنگ آفتاب نديد
شب ندارد مدينه ام با تو السلام عليك يا خورشيد
سر تو روي بالش پر بودجلوه ات جلوه اي معطر بود
نان تو از بهشت مي آمد آب نوشيدنيت كوثر بود
مثل يك گنبد طلايي شهر پشت بامت پر از كبوتر بود
آمدي و ملائك بالا عرض تبريكشان به حيدر بود
روز ميلاد تو براي رسول به خداوند "روز مادر "بود
اي خداي جمالي ي دنيا جلوه بي مثالي ي دنيا
نام تو بي وضو نمي آيدبر زبان اهالي دنيا
اي پري اي فرشته بالا تو كجا و حوالي دنيا
تو كنار خداي خويش، خوشي كوري جاي خالي دنيا
ما هميشه پي جواب توايم اي غروب سئوالي دنيا
بي تو اين سفره ها كريم نداشتبي تو اين بادها نسيم نداشت
تو اگر جلوه اي نمي كرديطور موساي ما كليم نداشت
با وجود وجود تو ديگر حضرت آمنه يتيم نداشت
بي تو ذكر رئوف " بسم اله "داشت رخمن ولي رحيم نداشت
حرمت قبله هم ترك مي خوردخانه ي تو اگر حريم نداشت
آينه صفحه كتاب تو آسمان شيشه گلاب تو بود
اولين عكس در حجاب خدا دور تا دور عرش قاب تو بود
صبح ها، ظهرها نگاه علي چشم به راه آفتاب تو بود
روزها نيمه ي جنوب زمين سنگ زيرين آسياب تو بود
چادر خاكي زمين خورده مرتضي هم ابوتراب تو بود
فاطمه اي فرشته خيرات بر تو و خاندان تو صلوات
سالروز ميلاد گل بوستان محمدي،
گوهر تابناك خاندان احمدي، آيينه تمام نماي سيماي انسان كامل و مسجود و محبوب ملايكه، حصرت فاطمه (س) و روز زن مبارك باد
دیدم که ازپس در پهلوی من شکسته است
فریاد من درآنجا علی علی علی بود
بر روی من با میخ در نوشتند
این جرم گفتن علی علی علی بود
من هم زخون بر روی در نوشتم
تنها گناه زهرا علی علی علی بود
یا علی رفتم بقیع اما چه سود
هرچه گشتم فاطمه(س) آنجا نبود
یا علی قبر پرستویت کجاست؟
آن گل صد برگ خوش بویت کجاست؟
هرچه باشد من نمک پرورده ام
دل به عشق فاطمه خوش کرده ام
حج من بی فاطمه (س) بی حاصل است
فاطمه (س) حلال صدها مشکل است
يا مولاتی يا فاطمةُ أغيثينی
ای مولای من ؛ يا فاطمه به فرياد من برس !
سلام برتو كه مادر گل هاي پرپري
سلام ،سلام بر تو اي مهربان علي
سلام اي گل پژمرده ي باغ نبي
سلام بر تو كه ماه آسماني
و روي زمين نمي ماني
ياس كبود سلام ما را برسان به بابايت
مرغ دل یک بام دارد دو هوا
گه مدینه میرود گه نینوا ..
این اسیر بند قاف و شین و عین
گاه می گوید حسن گاهی حسین..
میپرد گاهی به گلزار بقیع
می نشیند پشت دیوار بقیع
می نهد سر بر سر زانوی دین
اشک ریزان در غم بانوی دین
عرضه میدارد که ای شهر رسول
در کجا مخفی بود قبر بتول
از تمام نخلها پرسیده ام
آری اما پاسخی نشنیده ام..
یا امیر المؤمنین روحی فداک
آسمان را دفن کردی زیر خاک ؟
آه را در دل نهان کردی چرا ؟
ماه را در گل نهان کردی چرا ؟..
یا علی جان تربت زهرا کجاست ؟
یادگار غربت زهرا کجاست ؟..
تا ز نورش دیده را روشن کنم
بر مزارش شعله ها بر تن کنم..
آه از آن ساعت که آتش در گرفت
جام را از ساقی کوثر گرفت..
یاد پهلویش نمازم را شکست
فرصت راز و نیازم را شکست..
چون علی شد بی کس و بی همنفس
گفت یا زینب به فریادم برس ...
آن هم بسوخت ...
بيت الأحزان
از فضه نقل شدهاست که: فاطمه پس از رسول خدا روز و شب ميگريست و آرام نداشت. عدهاي از بزرگان مدينه جمع شده و نزد اميرالمؤمنين آمده و گفتند: اي اباالحسن! فاطمه روز و شب ميگريد. نه شب خواب راحتي داريم، نه روز آرامشي؛ از تو ميخواهيم که از او بخواهي که يا شب گريه کند يا روز. سپس علي براي فاطمه در بقيع جايگاه و سايه باني در خارج مدينه ساخت که «بيت الأحزان» ناميده شد و فاطمه هر روز دست حسن و حسين را ميگرفت و با خود به آنجا ميبرد و ميان قبور شهدا مينشست و ميگريست، هنگام غروب اميرالمؤمنين او را به منزل ميبرد؛ تا اينکه ?? روز پس از وفات رسول خدا به همين شکل گذشت.
از محمد باقر نقل شدهاست: فاطمه هرگز از آن روزي که رسول خدا رحلت کرد خندان مشاهده نشد تا هنگامي که وفات کرد.
وصيت
سليم بن قيس از ابن عباس روايت ميکند: وقتي بيماري فاطمه زهرا شدت گرفت علي را طلبيد و گفت :«وصيت ميکنم تو را که بعد از من امامه دختر خواهر من زينب را بخوهي که او براي فرزندانم مثل من است، و براي جنازهام تابوتي همانند آنچه ملائکه برايم وصف کردند بسازي؛ و نگذاري در جنازه? من، دفنم و نماز بر من، احدي از آنانکه بر من ظلم کردند و دشمنان خدايند حاضر شوند»و نيز وصيت کرد او را شبانه دفن کنند.
|
خدا را دوست دارم ، به خاطر اینكه من را برای خودم می خواهد، نه خودش خدا را دوست دارم ، به خاطر اینكه همیشه وقت دارد حرف هایم را بشنود خدا را دوست دارم ، به خاطر اینكه فقط وقت بی كاریش یاد من نمی افتد خدا را دوست دارم ، به خاطر اینكه می توانم از یكی دیگر پیشش گله كنم، بگویم كه .... خدا را دوست دارم ، به خاطر اینكه همیشه پیشم می ماند و من را تنها نمی گذارد، دوست داشتنش ابدی است خدا را دوست دارم ، به خاطر اینكه می توانم احساسم را راحت به آن بگویم، نه اصلا نیازی نیست بگویم، خودش میتواند نگفته، حرف ام را بخواند خدا را دوست دارم ، به خاطر اینكه به من می گوید دوستم دارد و دوست داشتنش اش را مخفی نمی كند خدا را دوست دارم ، به خاطر اینكه تنها كسی است كه می توانی جلوش بدون اینكه خجل بشوی گریه كنی، و بگویی دلت براش تنگ شده خدا را دوست دارم ، به خاطر اینكه ، می گذارد دوستش داشته باشم ، وقتی می دانم لیاقت آنرا ندارم خدا را دوست دارم به خاطر اینكه از من می پذیرد كه بگویم : خدا را دوست دارم ... |
گفتم بنویســم به یاد تو... یادم آمد که پیشتر از غافلان بوده ام ...
گفتم بنویســم با عشق به تو... یادم آمد هنوز عاشق نشده ام...
گفتم پس بگذار کمی باخورشــید باشم برای طلــوع ...
یادم آمد که من سالها پیش غروب کرده ام ...
گفتم پس بگذار کمی دعا کنم برای آمدنت ...
و چنین دعا کردم:
خانه فاطمه
هنگامي که علي با فاطمه ازدواج کرد خانه را با مقداري ماسه مسطح کرد و آن را با پوست گوسفندي فرش کرد. پرده? خانه عبايي بود و نيز پشتي آنها از ليف خرما بود
فرزندان
حسن (امام حسن نزد شيعيان) را در نيمه رمضان سال سوم هجرت و حسين پسر علي (امام حسين نزد شيعيان) را در پنجم يا سوم شعبان سال چهارم هجرت به دنيا آورد. سومين فرزند او زينب کبري بود که در جماديالاول سال ششم هجرت به دنيا آمد. چهارمين فرزندش ام کلثوم در سال هفتم هجري متولد شد. علاوه بر اين، بنا به اعتقاد شيعيان، فرزند ديگر او که پيش از به دنياآمدن، پيامبر بر وي نام محسن گذاشته بود، در اثر ضربهاي که در واقعه هجوم به خانه به پهلوي فاطمه وارد ساخته شد، وفات يافت
بعد از مرگ محمد
چون نزديک وفات رسول خدا شد، فاطمه بسيار ميگريست. رسول خدا گفت: «گريه نکن اي دختر». فاطمه گفت: «گريه نميکنم براي آنچه بعد از تو با من خواهند کرد ولي ميگريم براي جدايي از تو اي رسول خدا». محمد مصطفي جواب داد: «بشارت باد تو را که زود به من ملحق خواهي شد و تو اول کسي خواهي بود از اهل بيت من که به من ملحق ميشود» پس فاطمه خندان شد
اَلسَّلامُ عَلَیکَ یا اَبا عَبدِالله
وَ عَلَیَ الاَرواحِ الَّتی حَلَّت بِفِنائِکَ عَلَیکَ مِنی سَلامُ اللهِ اَبَداً ما بقیتُ وَ
بَقیَ اللَیلِ وَ النَهارُ وَ لا جَعَلَهُ اللهُ اخِرَ العَهدِ مَنّی لِزیارَتِکُم
اَلسَّلامُ عَلَی الحُسَین وَ عَلی عَلی بنِ الحُسَین وَعَلی اَصحابِ الحُسَین
دلخوشم من چون گدای این درم
هم گدای فاطمه هم حیدرم
سوی این در هست دائم دست من
نیست حاجت بر سرای دیگرم
آبرویم از در این خانه است
زین سبب از خلق عالم برترم
تا که آید نام زیبای حسین (ع)
اشک آید از دو چشمان ترم
روضههایش چون به گوشم میرسد
میزند بر سینه و دل آزرم
کاش میشد کربلا باشم شبی
تا به برگیرم مزار دلبرم
یاد دارم کودکی بودم ولی
شور عشقی بود دائم در سرم
تا که آیام محرم میرسید
مینمودم رخت ماتم در برم
یاد دارم مانده در گوشم هنوز
گریههای بی صدای مادرم
اینچنین میگفت با صد شور و شین
من فدای کام عطشان حسین (ع)
شهادت سید و سالار شهیدان رابه همه شیعیان تسلیت میگویم
